by Feelgood romans; ze lezen vaak zó heerlijk weg! Een goed verhaal, leuke personages, een flinke dosis humor, romantiek, en vooral ‘het gevoel dat je eventjes ergens anders bent’. Op de Waddeneilanden bijvoorbeeld. 😉 Susan Muskee is zo’n Nederlandse auteur die zulke boeken schrijft. Haar boeken zijn warm, toegankelijk en zitten vol personages die je al snel het gevoel geven dat je ze persoonlijk kent.
De afgelopen tijd dook ik in drie verschillende werelden van Susan Muskee: de Waddenliefde-serie, Het Magnoliahof en de feelgoodroman Alle ogen op Mia. En hoewel de verhalen en settings van elkaar verschillen, hebben ze één ding gemeen: ze lezen heerlijk weg.
Susan Muskee
Susan Muskee is auteur, stemacteur en podcasthost en heeft inmiddels een flinke verzameling feelgoodromans op haar naam staan. Met onder andere Waddenliefde, Het Magnoliahof, Nooit meer hetzelfde en Wie ik ben zonder jou heeft ze een duidelijke plek binnen de Nederlandse feelgood veroverd.
Wat ik zo prettig vind aan haar schrijfstijl, is dat het allemaal lekker vanzelf lijkt te gaan. Geen ingewikkelde zinnen of zwaar aangezette passages, maar een vlot verhaal waarin humor en emotie elkaar afwisselen. En juist daardoor zijn haar boeken ideaal om lekker bij te ontspannen.
Maar vergis je niet: feelgood betekent bij Susan Muskee niet dat alles oppervlakkig blijft. Onder de romantiek en humor zitten thema’s als familie, vriendschap, onzekerheid, keuzes maken en ontdekken wat je nu eigenlijk zelf wilt.
En dat maakt haar boeken voor mij zoveel leuker dan alleen een simpel romantisch verhaal.
Waddenliefde: verliefd worden op de Wadden én op de verhalen
Met Waddenliefde neemt Susan Muskee je mee naar maar liefst zes Waddeneilanden: Texel, Vlieland, Terschelling, Ameland, Schiermonnikoog en als bonus; het Duitse eilandje Borkum. De zes verhalen zijn afzonderlijk te lezen en verschenen op papier gebundeld per twee.
En eerlijk? Alleen die setting is al genoeg om mij enthousiast te krijgen. Er is iets aan de Waddeneilanden wat perfect past bij feelgood. De zee, de wind, de duinen, vakantiegevoel en natuurlijk de mogelijkheid om even alles achter je te laten. Susan Muskee maakt daar dankbaar gebruik van.
Ieder verhaal heeft zijn eigen hoofdpersonage, liefdesverhaal en sfeer. Daardoor voelt de serie afwisselend, terwijl de Wadden als verbindende factor voor een herkenbare rode draad zorgen.
Wat ik zo leuk vind aan Waddenliefde
Voor mij zit de charme vooral in het vakantiegevoel dat de boeken oproepen. Je hoeft helemaal niet daadwerkelijk op een van de waddeneilanden te zitten om toch dat gevoel te krijgen. Ik merkte tijdens het lezen dat ik vanzelf wat langzamer ging lezen. Niet omdat het verhaal niet spannend was, maar juist omdat ik langer in die wereld wilde blijven. En dat is misschien wel het grootste compliment dat ik een feelgoodboek kan geven.
De Waddenliefde-serie is wat mij betreft dan ook perfect voor:
- een luie middag op de bank;
- een zonnige vakantiedag;
- een weekendje weg;
- liefhebbers van Nederlandse feelgood;
- lezers die graag romantiek combineren met humor;
- iedereen die een beetje eilandgevoel kan gebruiken.
Mijn gevoel bij elk verhaal van de boekenserie Waddenliefde; alsof je een mini-vakantie cadeau krijgt, maar dan zonder je koffer te hoeven pakken.
Het Magnoliahof: vier vrouwen, vier winkels en één gezellig plein
Waar Waddenliefde je naar de eilanden brengt, neemt Het Magnoliahof je mee naar een gezellig plein waar vier ondernemers ieder hun eigen verhaal hebben.
De serie bestaat uit vier delen: Donna, Juna, Betty en Wende. Op papier zijn de verhalen inmiddels ook gebundeld verschenen als Het Magnoliahof 1 & 2 en Het Magnoliahof 3 & 4.
En dit is zo’n serie waarbij ik tijdens het lezen steeds dacht: ik zou hier best willen rondlopen.
Donna
In Donna maken we kennis met de eigenaresse van een tearoom. Donna houdt van haar vertrouwde plein en is bepaald niet blij wanneer er tegenover haar zaak een tattooshop verschijnt. Alleen al dat uitgangspunt zorgt voor de nodige botsingen.
Donna is zo’n personage waarvan je soms denkt: mens, doe nou eens rustig, terwijl je tegelijkertijd ontzettend benieuwd bent naar wat ze vervolgens gaat uitspoken.
Juna
In Juna verschuift de aandacht naar de tattooartiest van het plein. Juna voelt zich inmiddels steeds meer thuis op het Magnoliahof en probeert ondertussen ook nog eens als Cupido op te treden. Natuurlijk loopt dat niet helemaal zoals gepland.
En juist dat maakt het leuk.
Betty
Betty vond ik een bijzonder leuke toevoeging aan de serie, omdat het verhaal laat zien dat liefde en nieuwe levenskeuzes absoluut niet alleen iets voor twintigers zijn.
Betty staat voor een grote verandering in haar leven. Ze denkt na over afscheid nemen van haar winkel en tegelijkertijd over een nieuwe liefde. Dat geeft het verhaal net wat meer diepgang.
Wende
En dan is er Wende, de wolfanaat met haar wolwinkel en haar uitgesproken ideeën. Wanneer ze samen met Robbert de winterfair moet organiseren, is meteen duidelijk dat dit geen samenwerking zonder slag of stoot wordt. Wende en Robbert die elkaar eigenlijk niet kunnen uitstaan?
Ja hoor. Geef mij maar popcorn.
Waarom Het Magnoliahof zo goed werkt
Wat ik sterk vind aan deze serie, is het groepsgevoel. Je leest niet alleen het verhaal van één vrouw, maar krijgt steeds meer het gevoel dat je onderdeel wordt van het plein.
Je kent de winkels. Je kent de ondernemers. Je weet ongeveer wie bij wie hoort.
Het is een beetje alsof je een favoriete serie op televisie volgt en na een paar afleveringen precies weet bij wie je moet zijn voor koffie, bij wie voor een goed gesprek en bij wie voor de laatste roddel.
En dat maakt Het Magnoliahof ontzettend gezellig.
Alle ogen op Mia: zeehondjes, liefde en leren kiezen voor jezelf
Met Alle ogen op Mia kiest Susan Muskee voor een heel andere setting.
Mia werkt bij een grote zeehondenopvang en probeert eindelijk uit de schaduw van haar beroemde vader te stappen. Wanneer een livestream van de opvang onverwacht viral gaat, verandert haar rustige leven behoorlijk. Plotseling kijkt de hele wereld mee. En laten we eerlijk zijn: een feelgoodroman met zeehondjes heeft natuurlijk al een enorme voorsprong.
Maar Alle ogen op Mia draait gelukkig om meer dan schattige dieren.
Mia worstelt met de vraag wat ze zelf eigenlijk wil. Wie ben je als anderen voortdurend verwachtingen van je hebben? En hoe zorg je ervoor dat je je eigen keuzes durft te maken? Dat vond ik een mooie laag in het verhaal.
De zeehonden zorgen voor het feelgoodgehalte, de romantiek zorgt voor het zwijmelen, maar Mia’s persoonlijke ontwikkeling geeft het verhaal net dat beetje extra.
Welk boek of boekenserie van Susan Muskee is het leukst?
Hoewel ik nog lang niet alle boeken van Susan Muskee gelezen heb, vind ik dit best een lastige vraag. 11 verschillende verhalen, waarvan 2 series, is natuurlijk al heel wat leesmateriaal wat ik achter de kiezen heb. Als ik hieruit dan toch moet kiezen, dan vond ik de ‘Waddenliefde-serie’ het leukst om te lezen.
Stiekem komt dat ook een beetje omdat ik zelf zo dol ben op kustplaatsen, het strand, de zee, en ook al op Texel en Schiermonnikoog (welliswaar als dag-uitstap vanaf Landal Esonstad) ben geweest. Ik was dan ook enorm nieuwsgierig naar deze romans.
Hoewel het natuurlijk fictief geschreven boeken zijn, is het een en ander wat ze beschrijft aan plekken op de eilanden erg herkenbaar. Dat maakt het juist zo leuk en speciaal! Mocht je binnenkort nog op vakantie gaan naar de Wadden, dan is dit echt een leuke ‘warming-up’ om alvast in de stemming te komen. Andere boeken van haar staan zeker nog op mijn ’to read lijstje’, dus mogelijk wordt deze blog in de toekomst nog geupdated..